Lutownica

Numer inwentarzowy Czas powstania Wymiary w cm.
IPRM/ETN/174 XX w.
  • Wysokość: 10,4
  • Szerokość: 3,3
  • Głębokość/długość: 44

Opis

Lutownica (pot. lutkolba) – narzędzie w kształcie metalowego pręta z miedzianym grotem.

Metalowy pręt o długości 27,8 cm. Na końcu pręta drewniana rączka przymocowana metalową blaszką, z drugiej strony wkręcana śruba.

Historia     obiektu

Najważniejszą częścią lutownicy jest końcówka miedziana (grot), która na nagrzaniu służy do roztopienia cyny i jej przeniesienia na miejsce lutowania. Końcówka najczęściej jest osadzona na pręcie zakończonym rękojeścią. Miedzianą końcówkę lutownicy nagrzewało się w płomieniu lampy lutowniczej, palnika gazowego lub ognisku kowalskim.

Działa na zasadzie podobnej do żelazka z duszą.

Obecnie lutownice takie, jako całkowicie archaiczne, niewygodne i nie nadające się do precyzyjnych prac – całkowicie wyszły z użycia.

Źródło: Leszek Pudłowski 

„Technologia ogólna, podstawy technologii mechanicznych” Aleksander Górecki

Stan zachowania:

bardzo dobry

Opis dźwiękowy:

brak

Licencja:

ccLicencja CC BY 3.0 Polska